کپسول گلنار بوعلی دارو

کپسول مومیایی مقوی بوعلی دارو ترکیبی از مومیایی معدنی، صمغ عربی، نبات و گلاب می باشد که برای درمان ضعف و سستی بدن و آسیب های استخوان به کار می رود. به دلیل اینکه مومیایی معدنی در اکثر منابع طب سنتی برای آسیب و شکستگی استخوان تجویز شده، نام این دارو نیز مومیایی قرار داده شده است. مومیایی در طب سنتی برای درمان التهاب، آسیب مفاصل، شکستگی ها، در رفتگی و کوفتگی ها، زخم ها و دردهای ستون فقرات مورد استفاده قرار می گیرد و در کتاب قانون در طب بوعلی سینا به اثرات مفید آن اشاره شده است(۱). کتب معتبر طب سنتی و مطالعات بالینی و آزمایشگاهی نشان دهنده اثرات درمانی مومیایی می باشند. در یک مطالعه اثر مومیایی در بهبودی استخوانهای تیبیا و فمورال در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شهرکرد بررسی شد. در ابتدای مطالعه، شدت درد بیماران با استفاده از مقیاس VAS اندازه گیری شده، سپس بیماران به دو گروه دریافت کننده مومیایی و داروی رایج تقسیم بندی شدند. عملکردهای رادیولوژی بعد از مطالعه نشان دهنده اختلاف معنی دار در بهبودی گروه درمان نسبت به گروه مقابل بود (۰.۰۵>P). علاوه بر این سطح درد در گروه مورد نسبت به گروه شاهد در هفته اول پس از درمان کمتر بود (۲). در یک مطالعه دیگر که اثر مومیایی در بافت استخوان موش های مصرف کننده الکل بررسی شد، موش ها به ۶ گروه شامل گروه اول به عنوان کنترل، گروه دوم دریافت کننده ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم در روز مومیایی، گروه سوم دریافت کننده ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم در روز مومیایی ، گروه چهارم دریافت کننده ۳۰ درصد الکل و ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم در روز مومیایی ، گروه پنجم دریافت کننده ۳۰ درصد الکل و ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم در روز مومیایی و گروه ششم دریافت کننده ۳۰ درصد الکل به مدت ۱۰ هفته تقسیم شدند. سپس مقاومت مکانیکی استخوان، وزن استخوان، آنزیم های آنتی اکسیداتیو کبدی و آلکالین فسفاتاز بررسی شد. نتایج نشان داد مومیایی در احیای آنزیم های کبدی و حفظ سلامتی استخوان موثر بود(۳). علاوه بر این مطالعات نشان دهنده اثر مثبت مومیایی بر هورمون های جنسی می باشد، در یک مطالعه بالینی اثر مومیایی بر سطح تستسترون بررسی شد. در این مطالعه ۹۰ نفر به دو گروه گیرنده دارو و دارونما تقسیم شدند. گروه دریافت کننده دارو میزان ۲۵۰ میلی گرم دو مرتبه در روز و به مدت ۹۰ روز مصرف کردند. نتایج نشان دهنده افزایش معنی دار سطح تستسترون بود و همچنین سطح هورمون های FSH و LH حفظ شد (۴).